काठमाडौँ ।शुवरानी थारू मधुवन नगरपालिका–४ माछढ चोकमा सडक किनारमै धुँवामा मकै पोल्दै जीवन गुजारिरहेकी छिन्। ४३ वर्षीया थारू आफ्नै बारीमा उब्जाएको हरियो मकै पोलेर बेच्दै आएकी छन्, जसले उनको परिवारको जीविका धान्न महत्त्वपूर्ण भूमिका खेलेको छ।
“काम सानो ठुलो हुँदैन, गर्ने जाँगर हुनुपर्छ,” उनी भन्छिन्। गत वर्षसम्म नगरपालिकाको उपमेयरको जिम्मेवारी सम्हालेकी थारू अहिले पुनः आफ्नो पुरानै पेशा—कृषिमा फर्किएकी छन्। उपमेयर भएर मकै पोल्नुहुन्छ भन्ने प्रश्न उठे पनि उनले त्यसलाई सहज रूपमा लिएकी छन्। “आफ्नो काम गर्न के को लाज ? म कसैलाई ठगेकी छैन, चोरी गरेकी छैन,” उनको स्पष्ट भनाइ छ।
उपमेयर बन्नुभन्दा अघि पनि उनले खेतीपाती गर्दै आएकी थिइन्। अहिले पनि आफ्नै जग्गा र भाडामा लिएको जमिनमा मकै, गहुँ र तरकारी खेती गर्दै आएकी छन्। मकै दाना बनाएर बेच्दा भन्दा पोलेर बेच्दा बढी आम्दानी हुने उनको अनुभव छ। उनी प्रतिघोगा २५ रुपैयाँमा पोलेको मकै बेच्ने गर्छिन्।
गत वर्ष मकै बेचेरै ७५ हजार रुपैयाँ आम्दानी गरेकी उनले यस वर्ष एक लाख रुपैयाँसम्म आम्दानी गर्ने लक्ष्य राखेकी छन्। कृषि र पशुपालन नै उनको परिवारको मुख्य आम्दानीको स्रोत हो। परिवारसँग आठवटा भैंसी र एक गाई छन्, जसबाट दैनिक २० लिटरसम्म दूध बिक्री हुन्छ।
उनका श्रीमान् फुलराम थारूका अनुसार, उनीहरूले आफ्नै १० कठ्ठा जग्गासहित थप २ विघा जमिन भाडामा लिएर खेती गर्दै आएका छन्। आठ जनाको परिवार यही पेशाबाट पालिएको छ।
हाल नेकपा (एमाले) बाट प्रदेश सभा सदस्य रहेकी थारू यसअघि माओवादी केन्द्रबाट उपमेयर बनेकी थिइन्। उनले आफ्नो कार्यकालमा पाएको तलब–भत्ता पनि स्वास्थ्य उपचारमै खर्च भएको बताएकी छन्। द्वन्द्वकालमा भोगेको यातनाका कारण उनी अझै शारीरिक समस्याबाट ग्रस्त छिन्।
“इमान्दारीताका साथ जनताले दिएको जिम्मेवारी पूरा गरेँ,” उनी भन्छिन्, “अहिलेसम्म कुनै बेइमानी गरिनँ।”
उनको जीवनकथा केवल संघर्षको कथा मात्र होइन, श्रमप्रतिको सम्मान र आत्मनिर्भरता पनि हो।
